Emre, kalkar kalkmaz pencereye koştu. Ayaklarının ucuna basarak camdan dışarı baktı. Bahçedeki ağacın yaprakları yine dibine dökülmüştü. Ağacın altı,kuru ve sararmış yapraklarla dolmuştu.Ağaç, her gün biraz daha çıplak kalıyordu.
Annesi, " Günaydın yavrum,haydi kahvaltıya gel " diye seslendi . Emre annesine dönüp, "Anne, bu ağaç şimdi üşüyor mu ? " diye sordu.Annesi, " Hangi ağaç yavrum ? " diyerek Emre'nin yanına geldi.Pencerenden onun baktığı yere baktı. "Bu ağacı mı soruyorsun ? " dedi. Emre " evet " anlamında başını salladı.
"Merak etme,üşümez. " dedi annesi. "Ama sen üşüyebilirsin, hemen yeleğini giymelisin . " diyerek Emre'ye yeleğini uzattı.
Emre ile annesi kahvaltı etmek için masaya yöneldiler. Emre , annesinin hazırladığı sütten dumanlar çıktığını gördü. Yeleğini giydiği için şimdi kendini daha sıcak hissediyordu. Sütünü bir an önce içip bahçeye inmek istedi. Bu isteğini annesine söyleyince, annesi : " Eğer üstünü sıkı giyinirsen,bahçeye çıkabilrsin yavrum." dedi.
Emre :
"Ama ağaçlar giyinmiyor ki! " deyince annesi :
" Bak yavrucuğum, insanlar sonbahar gelince daha kalın giysiler giyerler. Ağaçlar ise tam tersine ilkbaharda ve yaz başında giydikleri yaprakları sonbaharda dökerler." dedi.
Emre kahvaltısını tamamladı ve ılık sütünü içti. Üzerine sonbahara uygun, kollu, ince bir kazak ile pantolon giydi. kapıdan çıkarken annesine dönüp,
" Çizmelerimi de giyeyim mi? " diye sordu.
Annesi , " Yerler kuru, havada bulut yok. Her gün giydiğin spor ayakkabılarını giyebilirsin. " dedi.
Emre aşağıya indi. Sonbahar güneşi altında uçuşan kuru yaprakları gördü. Onların peşinden koşturarak oynamaya başladı. onu gören Caner'le Ayşe de bahçeye çıktılar. " yaprak yakalamaca oyunu " oynamaya başladılar.En çok yaprağı toplayan oyunu kazanacaktı.
Topladıkları yaprakları evden getiridkleri poşetlere doldurdular. oyuna öylesine dalmışlardı ki neredeyse bahçede hiç yaprak kalmamıştı.Bahçe tertemiz olmuştu. Üçününde elinde tıka basa dolu birer poşet vardı. Birinciyi nasıl seçeceklerdi ? Bktılar,baktılar, karar veremediler. Emre." arkadaşlar, bence herkes birinci olsun. Ödül olarak annemin kurabiyelerine ne dersiniz ? " diye sordu.
Ayşe, " bayılırım kurabiyeye. " diye yanıtladı. Yaprak dolu poşetleri çöp variline attılar.Emrelerin dairesine koşarak çıktılar. " Ne güzel !! " dediler. Hem oynamış hemde bahçeyi temizlemişlerdi.

[b] teşekkürler arkadaşlar. . .